هر شب وقتی تنها میشم حس میکنم پیشه منی

 دوباره گریم میگیره انگار در اغوش منی

روم نمیشه نگاتکنم وقتی که اشک تو چشمامه

با این که نیستی پیش من انگار دستات تو دستامه!

از تو بنویسم...

---

می خواهم از تو بنویسم برای تو که در تمام لحظاتم وجود داری. خنده هایم برای توست. با تو بودن مرا شاد می کند وبی تو بودن مرا گریان. تو با من هستی در حالی که در کنارم نیستی. تو با منی چون در قلب منی قلبم را با دنیا عوض نمی کنم چون تو در آنی و من تنها تو را دوست دارم که سبزی مانند بهار استواری مانند کوه لطیفی مانند گل و روانی همچون دریا.

عشق آن است كه هر چه بیشتر ارزانی داری ، سرشارتر شود و هر گاه آنرا در مشت گیری آسانتر از كفت رود ... پروازش ده تا كه پایدار بماند

چه دنیای پر از دروغی ... خسته ام خیلی خسته

امروز توی تنهاییم خیلی صدات زدم

نمی دونم جوابم رو دادی و نشنیدم ؟!...

خیلی تنها شدم ...

نمی دونم به چه گناهی دارم می سوزم

فراموشی مگه قانون نیست پس چرا این قانون برای من رعایت نمیشه

هر کسی بدی به من می کرد یادم میرفت

اما یک مورد هنوز یادم نرفته ... اسمش عشق بود

نمی دونم ... شاید همین بود

تو ای هنگامه ی باران

با من بمان....

در آن هنگامه ی مهتاب،زیرپرتوی ماه آن یگانه یاور عاشق، هر دو دستت را گرفتم تا بخوانی شوق را در چشمهای ملتمسم اما تورا آن ترس و تردید منع می کرد!

نمی دانم چرا و هیچ گاه هم نگفتی چرا...؟!!! تنها تردید از چشمهایت می بارید.جدال عشق و عقل را در نگاهت خواندم!دلم انتظار پایان را می کشید.عشق یا عقل ؟! آیا وسوسه ی عقل تورا فریفته بود؟! ناگهان برقی آشنا در نگاشت درخشید!همان برقی که در نگاهت روز اول دیدم،باز توبودی و آن شور و التهاب گذشته!آن هنگام بود که پرسیدی:" آیا هنوز در قلبت جای دارم؟!"

وقتی که شانه هایم

در زیر بار حادثه می خواست بشکند

یک لحظه از خیال پریشان من گذشت:

بر شانه های تو میشد اگر سر بگذارم

وین بغض درد را از تنگنای سینه بر ارم

های های

ان جان پناه مهر

شاید که می توانست

از بار این مصیبت  سنگین اسوده ام کند...

نبودنت بهترین بهانه ا ست برای ا شک ریختن ...

ولی کاش بودی تا ا شکهایم از شوق دیدارت سرازیر می شد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت می شد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو می رساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

می دانم که نمی دانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

می دانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب می شود

می دانم که نمی دانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ...

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهیه . اما معنیش رو شاید سالها طول بکشه تا بفهمی !

تو این کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شیر می خواد!

تنهایی ، چشم براه بودن ، غم ؛ غصه ، نا امیدی ، شکنجه روحی ،د لتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا

هق هق شبونه ؛ ا فسردگی ، پشیمونی، بی خبری و د لواپسی و....!

.

.

برای هر کدوم از این کلمات، چند حرفی که خیلی راحت به زبون میاد،

خیلی راحت روی کاغذ نوشته میشه، باید زجر و سختی هایی رو تحمل کرد

تا معانی شون رو فهمید و درست درکشون کرد !!!

.

.

خدا جونم به من قدرت تحمل و صبری بده تا بتونم این انتظارو به سر برسونم.....

صدایت نمی کنم،

مبادا به یاد آوری بی کس غریبی را که روزگاری،

تو همه کس او بودی...

نگاهت نمی کنم ،

مبادا چشمانی را به یاد آوری  که تمام لحظاتش،

از دوری تو گریان بود...

تو را در فراموشی ساختگی ات رها می کنم....

و می دانم که هنوز،

مرا به یاد داری...

چون باغبانی که هیچگاه ،

نهالی را که با دستان خویش کاشته،

فراموش نمی کند.

و همین برایم کافیست..

عشق با نیم نگاهت ازلی ست

                                        راز چشمان تو ضرب المثلی ست

ولی افسوس ترافیک دلت

                                        مشکل جاده بین المللی ست

هر جا بودی یادت نره یه عاشقی به یادته

دو چشم منتظر به در همیشه چشم به راهته

فقط خیال ناز توست كه این سكوت رو میشكنه

دست نجیب تو فقط تار دلم رو میزنه

هر جا بودی یادت نره دلم اسیر خواستنه

وقتی نباشی كاره من روز و شب شمردنه

هر جا بودی یادت نره دلم اسیر خواستته

وقتی نباشی كاره من روز و شب شمردنه

آسمان را که مینگرم عطر خیالت مجالم نمی دهد

دوباره از نو بازمی گردم به سر سطر

 آنجا که نام زیبای تو نگاشته شده است

آنجا که نام من آغاز میشود...

آن لحظه که عشق می روید و من درهوایش نفس می کشم

فانوس ستاره ها را خاموش می کنم و چهره ی مهتاب را در پشت ابرها پنهان می کنم

تا دستانم در دست های گرم تو جای دارد

چشم هایم را برروی هر آنچه دیدنی است می بندم

تصنیف عشق را برایت زمزمه می کنم

تا غروب ستاره ها کنارم بمان و بدان که

عاشقانه دوستت دارم

کجایی عزیزم ببینی که تنهام

کجایی ببینی که تاریکه شبهام

چی شد تو نگاهت کس دیگه ای بود

کجایی که بعدت تو غم همدمم بود

نگاهم هنوزم تو حسرت نگاهت

بیا تا بریزم اشکامو به راهت

کجایی گل من تو رفتی میدونم

دلم تنگه واسه تو نامهربونم

بدون تا ابد تو قلب منی

ولی باز چه ساده دلمو میشکنی

اونی که پراشو بست و نشست

چه ساده پرید و دلم رو شکست

نبودی ببینی چی اومد سرم

کجایی ببینی شکسته پرم

پریدی چه ساده تو تنها نذارم

می دونی که نای پریدن ندارم

پر من شکسته نکن نا امیدم

بدون بعد چشمات خوشی رو ندیدم

چه شبها به یادت نشستم میدونی

بسه گریه زاری تو نامهربونی

بدون تا ابد تو قلب منی

ولی باز چه ساده دلمو میشکنی

خدایا !..

.خدایا با غم دوریش چه کنم ؟!!!

از جدا شدن نوشتی رو تن زخمیه هر برگ